All depart

Slowly they left 

Each one by one

somewhere...as if melted in the ether

leaving the aroma of

their memories

built over decades...and decades

Now, enjoying a  good movie

or a book

or eventful newscyle, 

a life event, incomplete

remain unshared

undiscussed

How do I reconcile

that a part of me is lost

with each passing

પરદેશ સ્વદેશ ની સીમા

સીમાઓ પરદેશ સ્વદેશની  

ગુંચવાઇ ગઈ

નવા જમાનાની તાસીરમા

પારકા પોતાનાની રેખાઓ 

ચહેરાઈ ગઈ આજની દુનિયામા

સાચુ શુ ખોટુ શુ એ 

ભુસાઇ ગયુ 

આધુનિકતાના પરિવેશમા

માત્રુભાષા વટલાઇ ગઈ

ગુજલીશના આવેશમા

શિરો, લાડુ રંગાઇ ગયા

કેક ચોકલેટના રંગમા

આવો ઉજવીએ

આ નવા યુગમા

વસુધેવ કુટુબ્કમ 

મીનળ 

પહેલુ સુખ

 પહેલુ સુખ તે અલાર્મ વગર ઉઠ્યા

બીજુ સુખ તે વાયફાય મળ્યા

ત્રીજુ સુખ તે સ્ટોક માર્કેટ ફ્ળ્યા

ચોથુ સુખ તે ફોનમા ડેટા

 

કાળ ની કળા

સખી આજ મે સહુને એક સાથે

વ્રુધ્ધ ભાળ્યા

ને જોયો સમયને સરકતો 

હજી હમણા

હતા જે યુવાથી ભરપુર

સજ્જ શણગારથી સૌ

જ્યારે મળતા મેળામા

કે મેળાવડામા

ગરબામા કે હોળી દિવાળીમા

સૌ ચમકતા આભુષણોથી 

તંગ મુદ્રામા  

તંગ કપડામા

જોયા આજ એ જ સૌને 

ઢીલા  ચહેરે, ઢીલા પગલે

થોડી ઝાખપ કપડામા

ને થોડી ઝાખપ ચાલમા

સમય લઈ ગયો તેજી

જીંદગીની દોડધામમા

આજે મળ્યા એક મેળામા

અને  સૌને જોયા એકસાથે

કેવા બદલાયેલા સૌ 

જાણે કોઈ અદ્રશ્ય કાળે 

વસાહત આખી પર

કરી દીધી હતી કોઈ કળા

મીનળ પંડ્યા

અમદાવાદ

અમદાવાદ

તુ રુપાળુ, તુ રંગીલુ

નીત નવિન રુપ તારુ

દિવાળીમા ઝળહળાટ ચમકતુ

નવરાત્રીમા થનગનતુ

ઉનાળામા લપાતુ ઘરમા

ચોમાસામા ભીંજાતુ લચપચ

ઉતરાણમા આભ આબતુ

હોળીમા રંગે રંગાતુ

શિયાળે થરથરતુ

લગ્નનની ઋતુમા  મહાલતુ

ભાજીપાઊ ને ગાંઠીયા ઝાપટતુ

વાતોમા ચંગે ખીલતુ 

વ્યવહારમા ડાહ્યુ

પૈસામા પારધુ

આ મારુ અમદાવાદ 

મીનળ 

What were we

 When we came to America in the sixties, and seventies

 

What were we like, and what was America like?

Youthful and hopeful

Though somewhat immature,

Rather naïve and trusting.

Some would call us foolish,

Half-baked, half-cooked

We came to this shore.

Brought our youthful hearts

Filled with hope and excitement.

With boundless enthusiasm

Determination to succeed

In this new land of opportunities.

And…

America also welcomed us with open heart

We learned a new way of life,

Understood new ideas

And, with passing time,

We changed slowly

Adjusted slowly.

Unknowingly, we became de facto ambassadors for India

Be it the topic of religion,

history, politics, or culture.

Though our knowledge was incomplete,

Felt free to share our views

with anyone who asked.

Loved our new role and our new country

America, too, was like sweet honey

Opportunities seemed unlimited

Not yet aware of the glass ceiling

Or racial discrimination.

Nor were we familiar with 

America's history or geography.

We were just blissfully happy,

Possessed by green cards and green dollars.

That's how we were, and that's how America was.

 

MeenalPandya

 

Over a while, how everything changed

Years passed

We didn't realize

We had changed

We didn't realize

We had forgotten the promises

We had made to ourselves many years ago

Not to change those beliefs

That we had brought along

When did they start to weaken

We didn't realize

When did we become foreigners in our homeland

We didn't realize

When did this foreign land become our own

We didn't realize

America also changed

What once seemed shiny

When did that shine start to fade

We didn't realize

The conveniences that once seemed unnecessary

When did they become essential

We didn't realize

When did our children become American

We didn't realize

Many injustices may have been done to us

Whether it was discrimination or prejudice

But we were so naive 

We didn't realize

Now we have become wise

But where did life slip away

We didn't realize

 

Meenal Pandya

ઈશ્વર

મમ શરીર નશ્વર 

ક્યાંથી પામું ઈશ્વર 

તું અગોચર 

હું શોધું ગોચરે 

તું નિરાકાર 

હું ભ્રમિત આકારે 

તું આદિ, તુ અનંત

હુ ક્ષણભંગુર તંત 

તું વસે અણુ અણુમા

હુ શોધુ મંદિર તીરથમા

તું જુએ કર્મ, આપે ફળ

હુ ગુંચવાવુ ટીલા ટપકામા

તું કરુણાનો સાગર

હુ રાગ, દ્વેશ, અહંકાર

અન્તર આ તુ હુ વચ્ચેનુ

કેમ કાપુ આ ભવમા

મીનળ 

 

હા, અમે NRI

હા, અમે NRI

દેશમાં પરદેશી 

પરદેશમાં દેશી 

કોઈ કહે અમે 

ઝોલાં ખાઈએ બે દેશોમાં 

ને કોઈ કહે 

અમે લ્હાવો લૂટીએ 

બે દેશોનો 

પોતીકી ધરતી છોડીને 

કોઈ આવ્યા પૈસા કમાવા 

કોઈ આવ્યા નામ કમાવા 

કોઈ આવ્યા ડિગ્રી મેળવવા 

કોઈ આવ્યા દીકરા ગોઠવવા 

જેમ પણ આવ્યા 

પણ સૌ આવ્યા 

જેમ પણ ગોઠવાયાં 

પણ સૌ ગોઠવાયાં 

અને  સૌ બન્યા NRI

બીન જરૂરી કે બહુ જરૂરી 

દેશમાં પરદેશી 

પરદેશમાં દેશી 

Graduation wishes

 Life 101 - A Balancing Act

Dear Graduate

Welcome to the most wonderful time 

of your life

perched on the edge of your childhood

and 

at the doorstep of youth

Ready to soar the new heights

With your new wings

Ready to fly into the unknown skies

As you spread your wings in the open sky

And feel its power

Remember the power that comes 

From your ever-nourishing roots  

With these two powerful wings 

You can reach new heights 

Provided that

They remain in balance

Out of balance they can

swerve you in the wrong direction

Or even pull you down

But in balance 

They will take you as high

As your heart desires 

And your mind aspires

May your two wings 

Always remain in balance

And may your values guide you 

Into this journey 

called Life. 

Meenal 

મારા તમારાં

 

મારા તમારાં 

જીવન આખું વીત્યું 

તમારાં ને મારા કરવામાં 

લાગણીઓને ગોઠવવામાં, 

સંકેલવામાં 

એકબીજાને સમજવામાં 

ચલાવી લેવામાં ,

અટકળો કરવામાં , 

કેટલા અરમાનો કચડાયા 

કેટલી લાગણીઑ દુભાઈ  

કોઈકવાર, અચાનક 

હૈયું કરે એ હિસાબ 

ત્યારે 

ખડકાય એ લાગણીઓનો 

સંઘરેલો ઢગલો 

અને 

ઝરે જરા સરખો તણખો 

પ્રગટે હોળી અંતર મહી 

People

People are like pots and pans 

• Some are made of china, only to be taken out on special occasions. They are fragile, and you have to handle them with care.
• Some are made of melamine, can be used often, rugged and useful.
• Some are made of paper, to be used only in a large group, and the relationship may not work for long.
• Some are made of stainless steel, reliable, useful every day, and can be passed on from generation to generation.
• Some are made of silver, so valuable that they are only a few and only come out for a special occasion or a guest.
• Some are made of non-stick material and no matter what you tell them, nothing sticks but they are the ones you need at special times.
• Some are made of cast iron, once you have seasoned them, you are free to deal with them as you like. They are yours forever.
• 
  

અમેરિકા જ્યારે હતું નવું નવું

 અમેરિકા જ્યારે હતું નવું નવું

આહાહા શું છે
આ સ્વપનું કે સાચું
આ ખુલ્લી સડકો
નિયોન ની ઝાકઝમાળ રોશની
બસ હું ને તું મોટી ગાડીમાં
લાંબી સફરે

સ્વર્ગ લાગે હાથવગું
રસ્તે રસ્તે ઝળહળ ઝળહળ
નવા મિત્રો, નવા કપડાં
નવું ઘર, નવી જિંદગી
પણ કાં યાદો સતાવે જૂની

વિચાર આવે નિશદિન 

ક્યારે થશે આપણું
અમદાવાદ આવું
કેવી રીતે વહેંચું
આ ભારોભાર ખુશી

ભલે હોય સ્વર્ગ સમ 

આ નવો દેશ, નવો વેશ 

પણ 

હૃદયમાં ભોંકાય શૂળ ની જેમ 

આત્મજનો નો સંગ

Fifty years

On a 50th birthday

Can't believe you are fifty

Arriving on the top 

Of the hill of life 

The view from here is perfect

The years past and the years ahead 

See how far you have come

The Innocence of childhood

The warmth of family 

Exhilarating years of youth

Laughters Pranks and Parties

Nintendo and Guitar

Music and Masti

Kids and career 

And now, look ahead

To a wonderful future

There are still

Peaks to climb

Dreams to fulfill

Adventures to log 

Places to travel

So take a moment today

To enjoy this perfect view

And plunge ahead

The future is waiting!

Happy Golden Birthday!

આપ લે

 માગ્યા કરતાં મળ્યું ઘણું 

આપ્યું  હે ઈશ્વર 

તેં ખોબો ભરી ભરી 

હે જીવન તું ધન્ય છે 

પણ, 

મે ચૂકવ્યું પાછું કેટલું 

તે હિસાબ હજી બાકી છે 

જોઉ જ્યારે પાછું ફરી આજે 

વિચારું, આપ્યા કેટલા સ્મિત 

અને લૂછ્યા  કેટલા આંસુ 

ક્યાં  બાંધ્યા લાગણીના તાર 

અને કેટલા ગાંઠ્યા પૂર્વગ્રહ 

ક્યારે ઉજવી ઉદારતા દિલની 

અને ક્યારે સંકોચયુ અંદર મન 

ક્યારે આપી નોંધારા ને સહાય 

અને ક્યારે મોઢું ફેરવ્યું તત્કાળ  

ફરજ ક્યાં ક્યાં ચૂકી ગયા 

હક કેવા સાચવ્યા જતન થી 

સેવા ક્યાં ચૂક્યા કરવાની 

મેવા  શોધ્યા ક્યાં વણહકનાં 

ચિત્ર જે ઉભરે છે આજે 

તે મન ને લાગે છે થોડું ફીકું 

લીધું છે  ઘણું હરખભેર 

ને  કદાચ આપ્યું છે અણીભર  

હજી પણ સમય  છે મનવા 

હિસાબ ચૂકતે કરવાનો 

મીનળ 

 

 

No Time

 No Time, said he

No time, said she

Where is the time, said they

No one knows where the time goes, said all

No time for parents, 

No Time for children

No Time for friends

No Time for neighbors

Even no time for self

No time, No time

So what happened?

Where did the time go?

Years ago,

Our grandparents had time

Washed clothes by hand

Cooked fresh meals every day

Sewed their own clothes

And yet never said, no time

Our parents raised

Many kids, helped neighbors,

volunteered, 

Baked cookies for school,

They had

No ATMs, No Paying bills online

No smartphones

No Frozen foods or Microwaves,

Ubers or Take Outs

But they had time 

So, 

What happened?

Where did the time go?

Meenal

આઝાદી

 જન્મ્યા અમે આઝાદ ભૂમિ પર 

મળી સ્વતંત્રતા જન્મજાત 

વગર આપે એક લોહી ની  બુંદ 

કે વગર કરે કોઈ ત્યાગ 

નથી વેઠી કોઈ યાતના 

કે નથી ભોગવી પરતંત્રતા 

માની લીધો કે 

આઝાદી છે અમારો 

જન્મસિદ્ધ હક 

સમજ્યા નહીં શું હશે વીતી 

આગલી પેઢીઓ પર 

કર્યા હશે કેવા ત્યાગ, 

હશે કેવી દેશદાઝ 

ના બેઠા એ પેઢી સાથે કદી 

સાંભળવા એમની કહાણી 

ઇતિહાસ ના પાનાં તો હજી 

હતા ભીના તાજી સાહી થી 

વાંચવાની કયા ફુરસદ હતી  અમને 

અમેતો હતાં સ્વતંત્ર ભારતના 

સંતાન

મીનળ પંડ્યા

 

વર્ષગાંઠ

વર્ષગાંઠ 

વિચારતા નાનપણમાં 

કે છે જે જન્મદિવસ 

તે કેમ કેહવાય વર્ષગાંઠ 

મોટા જેમ થતાં ગયા 

તેમ સમજાયું કે વર્ષો 

ઉમેરે છે અનેકાનેક ગાંઠો

માટે કહેવાય વર્ષગાંઠ 

 

થોડી શારીરિક  થોડી માનસિક 

થોડી ઢીલી, થોડી કઠણ 

થોડી ચેહરા પર પાડે કરચલી 

ને થોડી અંદર સચવાય 

થોડી મીઠી મધ 

થોડી કડવી વખ 

જીવન છે બસ 

અનુભવો ની લહાણી 

ને સમજણોની કહાણી

ગત વર્ષો ની આપવીતી 

ને આવનાર વર્ષોની 

અગમબુધ્ધિ 

સરી જતાં વર્ષોના 

વહેતા પાણીમાં 

યાદોની ડૂબકી 

પ્રાર્થના આ જન્મદિવસે 

આવતા સમયમાં ખોલીને 

સૌ બંધ ગાંઠો 

ત્યજી ને વર્ષગાંઠ 

ઉજવું આજે  મમ જન્મદિવસ 

મીનળ 

 

શૂન્ય

 શૂન્ય છે 

આ જગત આખું

શૂન્યમાં થી 

છે ઉદ્ભવ્યું

શૂન્યમાં પરિણમશે કદી

શૂન્ય ઉમેરો જેટલા 

રહેશે છેવટે શૂન્ય 

તોયે 

 જીવન આખું વીતે 

શૂન્ય પર શૂન્ય 

ઉમેરવામાં, એક 

એકડાની પાછળ 

પણ અંતે

પાંચ તત્વો નું 

આ શરીર, મળી 

જશે પાંચ તત્વો માં 

તો શું 

 માનવી જીવન

 પણ  છે શૂન્ય?

શૂન્ય જીવન માં 

થવાય કેમ ધન્ય?

મીનળ  પંડ્યા

ના શોધો

 ના શોધો સંસ્કાર સાડીમાં 

શોધો સંસ્કાર વાણી માં 

ના શોધો વિવેક પ્રણામ માં 

શોધો વિવેક વ્યવહારમાં 

ના શોધો ઉપદેશ ભાષણ માં 

શોધો એ નેતાઓના જીવનમાં 

ના શોધો મર્યાદા ઘૂંઘટમાં 

શોધો મર્યાદા નજરમાં 

ના શોધો શાંતિ મંદિરીયે  

શોધો શાંતિ મન મંદિરે   

ના શોધો ભગવાન તીર્થ ધામે 

છે છુપાયો એ  નિજ અંતરે 

જ્યારે જ્યારે આપણ સૌ 

ભૂલી ગયા સમજણ સાચી 

અર્પી મહત્તા અસ્થાને 

ને ગૂંચવાયા પ્રતિકોમાં 

ત્યારે ત્યારે ભાવ વિસરાયો,

ભાવના બની પાંગળી  

અને સંસ્કાર ની જગ્યાએ 

બન્યા ખોખલા માનવી 

મીનળ 

અંતરની વેદના

 હતી અંતરની વેદના 

ચેહરા પર ચોખ્ખી 

વાંક અમારો કે 

વાંચી ના શક્યા 

હૃદય એમનું રડતું હતું રાતદિન 

ના અમે સાંભળી શક્યા આર્તનાદ 

હતા નજીક એટલા કે 

જાણી શક્યા હોત

કદાચ 

આ બંધ પુસ્તક સમ ચહેરો 

જો કર્યો હોત પ્રયત્ન થોડો અમથો 

ઉપરથી પડદો ખસેડવાનો 

કદાચ 

એ પણ હતા પ્રયત્નશીલ 

ઢાંકવા અને છુપાવવા 

બે અંતર વચ્ચે હતું અંતર ખાસ્સું 

કદાચ 

આ સંતાકૂકડી ની  રમત માં 

ચૂકી ગયા એકમેક ની  

લાગણીઑ ને ઓળખવાનું 

ને જીવન વીતી ગયું 

અમથી અટકળોમાં