Total Pageviews

Saturday, June 4, 2011

આ અમેરિકા?

આ અમેરિકા?
પ્રથમ નજરે રંગીલું, રસીલું, ચળકતું,
નવોઢાની જેમ આકર્ષતું અલબેલું આ અમેરિકા 

ધીરે ધીરે સ્વ-રૂપ પ્રકટતું 
સારું નહિ - નઠારું નહિ, પણ
વરવી વાસ્તવિકતામાં વીંટળાયેલું 

સતત મહેનત, સતત પરિશ્રમથી સભર
સતત આભારના ભારમાં અટવાયેલું 
ભાંગેલા પરિવારોના ભંગાર નીચે દબાયેલું 

જ્યાં માણસ ના રહી શકે માણસ સાથે 
પણ અનહદ પ્રેમ કરે મુક પ્રાણી સાથે

ભોગથી તરબતર
તમસ મય, રજસ મય, 
અહિયાં ક્યાં મળે સત્વની કમ્મર?

અળસિયા સમ જીવન મહી, અહિયાં
લીધું શું, ભોગ્યું શું, અને છેવટે છોડ્યું શું?

મિનલ પંડ્યા  

Monday, May 16, 2011

"હું" ક્યાં?

ખળખળ વહેતા ઝરણામાં તું 
વિશાલ સમુન્દરના પટમાં તું
તુંગ પર્વતના શિખરે તું
મોહક ભ્રમિત વન રાશી માં તું

મુગ્ધ બાળકની આંખોમાં તું
માતા ના વાત્સલ્યમાં તું
પ્રેમની ગહેરાઈ માં તું
ને સંયમ ના પાલનમાં તું

ઋતુઓના લયમાં તું
મંદ મંદ વાતા વાયરામાં તું
ફૂલોની સુગંધમાં તું
ને હવાના કણ કણ માં તું

બધેજ તું તો આ "હું" ક્યાં?
મારો આ અહં ક્યાં ને
આ મિથ્યા અભિમાન ક્યાં?

મિનલ પંડ્યા 

Saturday, April 30, 2011

આધુનિક જન તો તેને રે કહીએ

વૈષ્ણવ જન તો  તેને રે કહીય ની parody


આધુનિક જન તો તેને રે કહીએ, જે પીડ બીજાને આપે રે
પરદુ:ખે ઉપભોગ કરે તોયે, મનમાં આંચ ન લાવે રે

સકલ લોકમાં સહુને છેતરે , નીંદા જે કરે સૌની રે
વાચ કાચ મન નિરંકુશ વિચરે, ધન ધન ધન ની રટની રે

મોહમાયાથી મન ભરપુર જેનું, દ્રઢ વૈરાગ્ય જેના ભાષણમાં
રામનામ જેને નેવે ચડાવ્યું, સકલ જગત જેની ઝાપટમાં

વક્રદ્રષ્ટિ જેની, લોલુપ હૈયું,સૌ સ્ત્રી પોતાની માને રે
જીહ્વા જેની સત્ય ના જાણે, પરધન નવ છોડે સહેજ રે

વ્યાજવટામાં પારંગત જે, કામ ક્રોધ ભરી કાયારે
ભણે મિનલ તેના પડછાયાથી ભૂત પિશાચ પણ ભાગે રે 

મિનલ પંડ્યા



Thursday, April 7, 2011

નોકર દેવ

નોકર દેવ
તેત્રીસ કરોડ દેવતા જ્યાં યુગો યુગો થી કરતા સહ વસવાટ 
એ ભારતની કર્મભૂમિ પર આજે ફક્ત છે નોકર દેવનું રાજ 

પ્રાતઃ કાળે માળા જપતા સૌ રામાની નામની 
દર્શન થાતા ધન્ય થાય સૌ શાંતિ થઇ છે કામની 

રોદ્ર સ્વરૂપે જો કદીય પ્રગટે આ કળીયુગના દેવ તો 
ગ્રહશાંતિ કરમાયે ક્ષણમાં ને ઘર બદલાય રણમાં

રામરાજ્યમાં સીતા ત્યજાઈ એક ધોબણના કહેવાથી
આજે સેકડો રામ રઝળતા સહેજ રામાને વધવાથી

આજે પૂજા કરો સૌ નોકર દેવની આરતી ઉતારો મહારાજની 
રિઝવો દુધવાળા, ઝાડુંવાળા સૌને , ને મેળવો મુક્તિ સૌ કામથી


મિનલ પંડ્યા 

Friday, February 25, 2011

ક્ષણભંગુર જિંદગી, તું ક્યાં ગઈ?


ક્ષણભંગુર જિંદગી, તું ક્યાં ગઈ?

ધાર્યું ન'તું કે જિંદગી આમ  અલપ ઝલપ સરકી જશે 
ધાર્યું ન'તું કે ખ્વાબ કૈક આછા અધૂરા રહી જશે

લાવ્યા હતા સાથ કેઇક અભીલાશાઓનો ટોપલો 
ઉમેરતા રહ્યા ક્ષણ ક્ષણ નવી ખેવાનાઓનો થોકડો 
નો'તી ખબરકે જિંદગી તો પળ પળ વધેરાય છે
ને કાલની આશા તળે આજ તો હોમાય છે

દિવસો વીત્યા વીકેન્ડ ની રાહમાં
ને મહિનાઓ વીત્યા રજાઓની ચાહમાં 
બચપણ વીત્યું યુવાની ની તલાશ માં 
ને યુવાની વીતી સુખની ભાગદોડ માં

હવે જયારે આવ્યો પ્રૌઢાવસ્થાનો   ઉમરો
ને જયારે દેખાયું આગળ થોડું ને પાછળ ઝાઝું
ત્યારે થાય છે કે  આ લાંબી સફર કેમ કરીને 
હાથતાળી દઈને છટકી ગઈ - ને ક્યાં ગઈ 
એતો ધાર્યું ન'તું કે આમ બસ હાથથી જ સરકી જશે! 

મિનલ પંડ્યા 





Wednesday, December 15, 2010

બદલાતી વ્યાખ્યા

બદલાતી વ્યાખ્યા 

રૂ નાં પીન્જ્નારા  ગયા
ને પ્યાલા બરણીવાળા ગયા 
વાસણ ની કલાઈ કરવા વાલા તો સાવ ગયા
આ સૌ લેતા ગયા પેઢી ભરની યાદ
હવે શાકભાજીવાળા પણ જશે?

મોલ અને supermart કેટ કેટ લાને કચરશે?
સ્વતંત્ર ધંધો રોજગાર કરતી બહેનો
ને પોતીકો વેપાર કરતા દુકાનદારો 
છેવટે ક્યાં જશે?

યાદ છે મને ફળિયાની ફળ વેચવાવાળી 
જેને અભિમાન પોતાના પપૈયા ને સીતાફલનું 
"જરા ચાખીને કહોકે છેને આખા ગામમાં સૌથી મીઠું?"

અને પેલી શાકવાળી 
જે નમતા જોખે ઘરાક જોઈ
ક્યાં જશે એ સ્વાભિમાન અને એ ઓળખાણ?

શોધશે કલાકના પગારવાળી નોકરી 
ત્યાગશે સ્વાભિમાન અને દરરોજ સવારે 
કરશે એક સમયપત્રીમાં કાણું
ને અઠવાડિયા ના અંતે મેળવશે ફરફરિયું

ક્યાં જશે એનું અભિમાન 
ફરફરિય ની રસીદમાં કે
કલાકના દરના પગારમાં?

મિનલ પંડ્યા 

Wednesday, November 17, 2010

ગુજરાતી અમેરિકામાં

ગુજરાતી અમેરિકામાં

સીરીઅલનો કરે ચેવડો ને ચીઝનો કરે માવો 
આવો મળીયે આ ગુજરાતીઓને માણે અમેરિકાનો લ્હાવો

મઠીયા પાપડ સૂકવે તડકે માણે સેવ ગાંઠિયા ની ચટપટ 
ચરોતર હોય કે ચેરી હિલ પણ રાસ ગરબાની રમઝટ

ઉજવે દિવાળી ઉજવે હોળી ઉજવે નાતાલ રંગે 
ઉનાળામાં  બીચ પર માણે શ્રીખંડ ઊંધિયું ચંગે 

બોલે ભલે ભાંગ્યું અંગ્રેજી પણ ધંધો ધમધોકાર 
"ટેક તો ટેક નહિ તો ગો" એ ગુજરાતણ નો ખુમાર 

ગુજલીશમાં કરે ગપસપ ને ફેસબૂકમાં કરે ફ્રેન્ડશીપ
ભલે હોય અમેરિકામાં પણ ગરવી ગુજરાત હોઠે 

મિનલ પંડ્યા